دکتری شهرسازی - دانشکده شهرسازی urban
دکتری شهرسازی
رشد شهرگرایی و شهرنشینی طی سده اخیر در سراسر جهان و بروز مسائل و مشکلات گوناگون شهری، منجر به ایجاد دورههای عالی آموزشی و پژوهشی شهرسازی در دانشگاههای جهان گردیده است. توسعه بیسابقه شهرها و شهرنشینی، پیشرفتهای فناوری، بهویژه فناوریهای ارتباطات و اطلاعات، تحولات مربوط به وسایل حملونقل، تغییرات کمی و کیفی کاربری اراضی و همچنین تغییرات کمی و کیفی جمعیت شهری و خواستهای متنوع و متعدد آنها و، بالاخره، تغییر عمده و اساسی در سازوکارهای تصمیمگیری در جوامع شهری، پیچیدگیهای روزافزون موضوعات شهرسازی را موجب شده است.
این امر بار دیگر، و این بار بسیار روشنتر و قاطعتر از گذشته، بر ماهیت بینرشتهای یا میانرشتهای بودن شهرسازی تأکید میورزد؛ بهگونهای که محتوا و به تبع آن، رویههای شهرسازی را نه صرفاً بهعنوان زمینهای علمی یا هنری، بلکه زمینهای علمی، هنری و انسانی معرفی میکند که از ویژگیها و، در عین حال، پیچیدگیهای زمینههای مرتبط برخوردار بوده و بنابراین، استفاده از نظریهها، روشها و فنون مربوط به کلیه زمینههای تشکیلدهنده آن اجتنابناپذیر است. این امر شهرسازی را به رشته و حرفهای کاملاً خاص و تقریباً بینظیر تبدیل میکند.
ویژگیهای پیشگفته، همراه با تغییر و تحولات گوناگون دهههای اخیر و فرایند جهانیشدن، به این مفهوم است که ایده دهکده جهانی، خواهناخواه، در حال تحقق یافتن است. بنابراین، ماهیت شهرسازی، تحولات جهانی و نظام ارزشی خودی ایجاب میکند که در آموزش شهرسازی در کلیه مقاطع، بهویژه در مقطع دکتری، هر سه سطح پیشگفته مورد توجه قرار گیرد.
بدون تردید، دانشآموخته شهرسازی قادر نخواهد بود بدون آگاهی از تحولات جهانی، خصوصاً تجارب و دستاوردهای سایر جوامع در زمینه حل مسائل مربوطه، فعالیتهای آموزشی، پژوهشی و حرفهای خود را به نحو مطلوب به انجام برساند. بدیهی است این امر نباید به این مفهوم تلقی شود که شهرساز مسائل را از خارج وارد کرده و راهحلهای مربوطه را نیز الزاماً همراه آن از خارج وارد کند و بنابراین، راهحلهایی ارائه گردد که هیچگونه ارتباط و سنخیتی با شرایط داخلی و محلی جامعه ما ندارد.
فارغالتحصیلان دکتری شهرسازی نیروهای انسانی متخصص و صاحبنظری هستند که دانش و تخصص لازم برای انجام امور آموزشی و پژوهشی را در زمینههای مختلف شهرسازی دارند. در میان مقاطع مختلف آموزشی، نقش ارزشمحوری دکتری از همه حساستر و تعیینکنندهتر است؛ این امر ناشی از نقشی است که دانشآموختگان دوره دکتری در آموزش کارشناسان و کارشناسان ارشد این رشته، تربیت متخصصان حرفهای و پژوهش و تولید دانش شهرسازی در آینده خواهند داشت.
دانشآموخته دکتری شهرسازی باید ضمن تسلط بر دانش جهانی شهرسازی، ویژگیها و ارزشهای خودی را نیز بهعنوان بستر فکری و فعالیتی خویش همواره ملحوظ نظر قرار دهد.
